ความบังเอิญเปลี่ยนชีวิต
ทันทีที่ก้าวพ้นขอบประตู เสียงกระดิ่งกรุ๊งกริ๊งก็ดังต้อนรับ พร้อมกับความอบอุ่นจากแสงไฟสีส้มสลัวๆ ที่สาดส่องไปทั่วร้าน สิ่งที่แต้มชอบมากคือกลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟคั่วเข้มผสมกับกลิ่นคาราเมลจางๆ ที่ลอยอวลอยู่ในอากาศครับ มันทำให้ความหนาวเหน็บจากสายฝนด้านนอกมลายหายไปจนหมดสิ้น เชื่อไหมครับว่า วันนั้นผู้คนแน่นขนัดจนแทบไม่มีที่ยืน แต้มกวาดสายตาไปรอบๆ จนไปสะดุดเข้ากับเก้าอี้ไม้ตัวสุดท้ายที่ว่างอยู่ตรงมุมร้าน ซึ่งตรงข้ามกับใครบางคนที่กำลังนั่งก้มหน้าอ่านหนังสือเงียบๆ นั่นเองครับ
แต้มตัดสินใจเดินเข้าไปขออนุญาตแชร์โต๊ะด้วยความเกรงใจครับผม ระหว่างที่แต้มกำลังยกแก้วลาเต้ร้อนๆ ขึ้นจิบ สัมผัสได้ถึงฟองนมนุ่มๆ และความขมอมหวานที่ปลายลิ้น จู่ๆ ปากกาของคนตรงข้ามก็กลิ้งตกลงมาที่พื้นตรงหน้าแต้มพอดี แต้มจึงก้มลงเก็บคืนให้ และวินาทีที่สบตากันพร้อมคำขอบคุณสั้นๆ บทสนทนาแรกระหว่างแต้มกับเพื่อนใหม่คนนี้ก็เริ่มต้นขึ้นครับ แต้มบอกเลยว่า มันเป็นบทสนทนาที่ลื่นไหลมาก แต้มและเขาคุยกันตั้งแต่เรื่องหนังสือบนโต๊ะ ไปจนถึงความฝันในการเดินทางและการบันทึกเรื่องราวต่างๆ
นอกจากนี้ บทสนทนาในบ่ายวันฝนตกวันนั้น ยังได้จุดประกายไฟเล็กๆ ในใจของแต้มให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งครับ จากคนที่เคยลังเล ไม่กล้าทำตามความฝัน คำพูดและมุมมองของเพื่อนแปลกหน้าในวันนั้นเปรียบเสมือนกุญแจที่ไขปลดล็อกความกลัวในใจ ทำให้แต้มตัดสินใจหยิบกล้องและปากกาขึ้นมาเริ่มบันทึกเรื่องราว และสร้างเพจ "แต้มเอง" ขึ้นมาให้คุณผู้อ่านได้ติดตามอ่านกันในทุกวันนี้นั่นเองครับผม ความบังเอิญเล็กๆ ในวันนั้น ได้มอบทั้งเพื่อนสนิทที่รู้ใจ และเส้นทางชีวิตใหม่ที่แต้มหลงรักสุดหัวใจเลยครับ
ชีวิตเต็มไปด้วยความประหลาดใจเสมอเลยนะครับ ลองเปิดใจรับสิ่งใหม่ๆ ดู แล้วคุณผู้อ่านอาจจะพบกับความบังเอิญที่งดงามแบบแต้มก็ได้ครับผม
นอกจากนี้ คุณผู้อ่านก็สามารถมาพูดคุยกันได้ในช่อง “แสดงความคิดเห็น” ได้เลยนะครับ แต้มเอง เป็นพื้นที่ในการเล่าเรื่องราวที่น่าสนใจที่แต้มได้ไปเจอมา ทั้งสถานที่ อาหาร การใช้ชีวิต และเรื่องราวการเรียนอีกสารพัด ฝากกดติดตามด้วยนะครับ